မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ
၁။ ေလာကမွာ နာမည္ႀကီး ဥစၥာေပါတယ္ ေအာင္ၿမင္ ေက်ာ္ႀကားတယ္ ဆိုတာ အလကား၊ ေသေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ သီလ သမာဓိ ကိုယ္က်င္႔သိကၡာေတြကိုပဲ အားကိုးစရာ ရွိတယ္၊
၂။ သာသနာဆိုတာ ဘုရားအဆုံးအမ ကိုေခၚတယ္၊ ဘုရား အဆုံးအမ ဆိုတာကလဲ အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ သီလ သမာဓိ ပညာ သုံးပါးပဲ ရွိတယ္၊
၃။ ကိုယ္သိမ္ေမြ႔ပါ၊ ႏွုတ္ေၿပာ ခ်ိဳသာပါ၊ စိတ္က ေၿဖာင္႔မတ္ပါ၊
၄။ မိဘေတြက သားသမီးေတြကို အေမြေပးတယ္ ဆိုတာ ကိုယ္က ဘုရင္ၿဖစ္လ်င္ ဘုရင္႔စီးစိမ္၊ သူေ႒းၿဖစ္လ်င္ သူေ႒းစီးစိမ္၊ အေနနဲ႔ တစ္ဘ၀ စာပဲ ေပးနိုင္ႀကတယ္၊ ဗုဒၶအေမြကေတာ႔ တသံသရာလုံး ေကာင္းဖို႔ ညႊန္ေပးနိုင္ခဲ႔တယ္။
၅။ သံသရာ ဆိုတာ ေသၿပီးမွ တဘ၀ ကူးတာ မဟုတ္ဘူး၊ နာမ္ရုပ္ေတြ အဆက္မၿပတ္ ၿဖစ္ပ်က္ေနတာကို ေခၚတာပါ။
၆။ တစ္ဘ၀ ၏ ကိုယ္႔အၿဖစ္ကုိ မႀကည္႔ပါနွင္႔၊ တစ္သံသရာ လုံးရဲ႕ ကိုယ္႔အၿဖစ္ကို ၿမင္ေအာင္ ႀကည္႔ပါ။
၇။ သတၱ၀ါေတြဟာ ဒုကၡေရာက္တာကို ေၿပာေနႀကတယ္၊ သြားေနတာက ဒုကၡလမ္းပဲ၊ ဒီေတာ႔ ဒုကၡႀကားက ဒုကၡေလာင္းဟာ ဒုကၡကုိပဲ ေတြ႔ရတာေပါ႔။
၈။ သံေ၀ဂ မပါလ်င္ တရားမရွာေလနဲ႔၊ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။
၉။ သတၱ၀ါေတြဟာ ဒုကၡ မေရာက္ေသးသမွ် မေႀကာက္ႀကဘူး။
၁၀။ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္ေလာက္ ႀကီးက်ယ္ ေအာင္ၿမင္ ေက်ာ္ႀကားေနပါေစ၊ ေသခါနီးမွ မ်က္ရည္ လည္ရရင္ လူၿဖစ္ရွုံးတာပါပဲ။
၁၁။ အမွတ္မဲ႔ ေနသူရဲ႕ စိတ္ဟာ အကုသိုလ္ဖက္ သြားေနသလို အကုသိုလ္ေတြ အက်ိဳးေပးဖို႔အတြက္လဲ ထိုသူ႔မွာ အဆင္သင္႔ ရွိေနတတ္တယ္။
၁၂။ဘုန္းကံ ဆိုတာ ေရွးက ပါခဲ႔ေပမယ္႔ ယခု ဘ၀ ႀကိဳးစားမွဳ႕ကလဲ ရွိရတယ္၊ စင္စစ္ေတာ႔ ကံ ဆိုတာ ေရလာ ေၿမာင္းေပး လုပ္မွလည္း ေကာင္းက်ိဳး ရွိရာ ေကာင္းက်ိဳးလာၿပီး မေကာင္းမွဳ႕ရွိရာ မေကာင္းက်ိဳး လာမွာပဲ၊
၁၃။ စိတ္ေန စိတ္ထား ဆိုတာ ေသးသိမ္တဲ႔ ေနရာမွာ ေနၿပီး ေသးသိမ္တဲ႔ အလုပ္ေတြကို ၿမင္ေန ႀကားေနရရင္ ကိုယ္႔စိတ္ကလဲ ေသးသိမ္လာၿပီး ႀကီးက်ယ္တဲ႔ အလုပ္ကုိ ၿမင္ရ ႀကားေနရမွ ဓာတ္ကူး ၿပီး ႀကီးက်ယ္လာတတ္တယ္၊
၁၄။ လူေတြဟာ ကုိယ္႔ဥာဏ္က မမွီလ်င္ သူတပါး သိတာေတြကိုလဲ မယုံႀကည္ႀက အမွန္ မထင္တတ္ႀကဘူး၊
၁၅။ သူမ်ား အၿပစ္ကုိ မႀကည္႔ပါနဲ႔၊ ကိုယ္႔အၿပစ္ ကို ၿမင္ေအာင္ ႀကည္႔ပါ၊
၁၆။ အရာရာမွာ ပထမ ဗဟုႆုတ ရွိဖို႔၊ ဒုတိယ သတိထားဖို႔၊ တတိယ မွန္သလား မမွန္သလား စုံစမ္းဖို႔ နဲ႔ စတုတၳက ၀ီရိယ နဲ႔ အလုပ္ လုပ္ေနဖို႔ပဲ၊
၁၇။ သန္႔ရွင္းတဲ႔ နား အႀကားမ်ားတယ္၊ ႀကည္လင္တဲ႔ မ်က္စိ အၿမင္ မ်ားတယ္၊ စင္ႀကယ္တဲ႔ စိတ္က အသိမ်ားတယ္၊
၁၈။ေလာကႀကီးမွ ဂုဏ္ ရွိဖို႔ထက္ ရွိၿပီး ဂုဏ္ကို ထိမ္းသိန္း နုိင္ဖို႔က ပိုခက္တယ္၊
၁၉။ ကိုယ္႔ကို ပတ္၀န္းက်င္က မခ်စ္ရင္ေတာင္ မမုန္း ႀကဖို႔က ပိုအေရးႀကီးတယ္၊
၂၀။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အထင္ႀကီး စိတ္ႀကီး ၀င္ေနလ်င္ သူတပါးကို အထင္ေသးတာ သဘာ၀ ပဲ၊ ဒါကုိ သတိထားေစခ်င္တယ္။
သာသနာကြယ္ေစႏိုင္ေသာ တရားၾကီးမ်ား
အဂုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္၊ပဥၥကနိပါတ္၊သဒၶမၼ၀ဂ္၊ ပဌမသဒၶမၼသေမၼာသသုတ္ေတာ္တြင္ ဗုဒၶျမတ္ စြာဘုရားရွင္သည္ သာသနာကြယ္ေစႏိုင္ေသာ တရားၾကီးမ်ားကို ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
၁။ တရားမနာျခင္း၊
ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကိုနာယူျခင္းမရွိျခင္းသည္ သာ သနာကြယ္ေစျခင္းအေၾကာင္း အစပဌမပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္ တရားမနာယူသည့္အတြက္ .....
က) မၾကားဘူးေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကိုၾကားရျခင္းမွ ကင္းေ၀းသြားပါသည္။
ခ) ၾကားဘူးေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ထပ္၍ရွင္းလင္းစြာ နားလည္ႏိုင္ရန္ လည္းမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ ၊
ဂ) ယံုးမွားသံသယျဖစ္ေနေသာ အခ်က္မ်ား၌ ယံုးမွားကင္းရျခင္းမရွိသည့္ျပင္ ပို၍ပင္တိုးလာႏိုင္ပါသည္၊
ဃ) အယူမွန္သမၼာဒိ႒ိကိုမည္သို႔မွမရႏိုင္ေတာ့ပါ ၊
င) သဒၶါပညာမရွိေတာ့၍ စိတ္ၾကည္လင္ႏိုင္ျခင္းမရရွိေတာ့ပါ ။
ကာေလနဓမၼသာ၀နမဂၤလာ ဟုဆိုသည့္ အခါအားေလ်ာ္စြာ တရားနာျခင္း ကင္းစိတ္ေနသူမ်ားသည္ သာသနာေတာ္ကိုဖ်က္ဆီးေနျခင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း
ပ်က္စီးေစႏိုင္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ အယူမမွန္ေသာ သံသယမ်ားစြာထံုလြမ္း ေနေသာသူမ်ားက သယ္ေဆာင္လာမည့္သာသနာအတြက္ မေတြး၀ံ့စရာပင္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေန႔စဥ္တရားနာျခင္းအမူအားျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ သာသနာေတာ္အား ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ားျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကိုနာယူျခင္းမရွိျခင္းသည္ သာ သနာကြယ္ေစျခင္းအေၾကာင္း အစပဌမပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္ တရားမနာယူသည့္အတြက္ .....
က) မၾကားဘူးေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကိုၾကားရျခင္းမွ ကင္းေ၀းသြားပါသည္။
ခ) ၾကားဘူးေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ထပ္၍ရွင္းလင္းစြာ နားလည္ႏိုင္ရန္ လည္းမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ ၊
ဂ) ယံုးမွားသံသယျဖစ္ေနေသာ အခ်က္မ်ား၌ ယံုးမွားကင္းရျခင္းမရွိသည့္ျပင္ ပို၍ပင္တိုးလာႏိုင္ပါသည္၊
ဃ) အယူမွန္သမၼာဒိ႒ိကိုမည္သို႔မွမရႏိုင္ေတာ့ပါ ၊
င) သဒၶါပညာမရွိေတာ့၍ စိတ္ၾကည္လင္ႏိုင္ျခင္းမရရွိေတာ့ပါ ။
ကာေလနဓမၼသာ၀နမဂၤလာ ဟုဆိုသည့္ အခါအားေလ်ာ္စြာ တရားနာျခင္း ကင္းစိတ္ေနသူမ်ားသည္ သာသနာေတာ္ကိုဖ်က္ဆီးေနျခင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း
ပ်က္စီးေစႏိုင္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ အယူမမွန္ေသာ သံသယမ်ားစြာထံုလြမ္း ေနေသာသူမ်ားက သယ္ေဆာင္လာမည့္သာသနာအတြက္ မေတြး၀ံ့စရာပင္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေန႔စဥ္တရားနာျခင္းအမူအားျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ သာသနာေတာ္အား ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ားျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
၂။ စာေပမသင္ျခင္း၊
ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ပိဋကတ္စာေပမ်ားကိုသင္ၾကားမူမရွိျခင္းသည္လည္း သာသနာေတာ္ကိုပ်က္စီးေစႏိုင္ပါသည္။
၃။ ႏွုတ္တြင္မေဆာင္ထားျခင္း၊
သင္အံက်က္မွတ္ထားေသာ စာေပမ်ားကို ႏွုတ္တတ္အာဂံုေဆာင္ထားျခင္းမ ရွိပါကလည္း အလြဲလြဲအမွားမွားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္လည္းသာသနာေတာ္ပ်က္စီးေစ ႏိုင္ပါသည္။
၄။ သိေအာင္မမွတ္ျခင္း၊
သင္အံက်က္မွတ္ထားသည္မ်ားကိုမွတ္မွတ္သားသားမထားရွိသျဖင့္ ေႏွာင္း လူတို႔ေလ့လာျခင္းငွာမစြမ္းသာျခင္းသည္လည္းသာသနာေတာ္ကြယ္ေစေၾကာင္း
တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။
တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။
၅။ ပဋိပတ္ကင္းကြာျခင္း၊
ေဆာင္ထားအပ္ေသာတရားသေဘာတို႔၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကို ရိုေသစြာ ဥာဏ္ျဖင့္မစူးစမ္းမဆင္ျခင္ကုန္။ အနက္သေဘာကိုသိ၍ ၊ တရားသေဘာကိုသိ ၍ (ေလာကုတၱရာ) တရားအားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကုိ ရိုေသစြာမက်င့္ကုန္။
ထိုသို႔ေသာ မျပဳသင့္မျပဳက်င့္အပ္သည္မ်ားကို က်င့္ေနျခင္းျဖင့္သာသနာကြယ္ ေစႏိုင္ပါသည္ဟု ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ အဂုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္ ၊ သဒၶမၼ၀ဂ္္၌ အ ထင္အရွားမိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
''ပဌာန္း ၂၄ ပစၥည္း''
၁။ေဟတုပစၥေယာ - အကုသုိလ္ကင္း၍ ကုသိုလ္ႏွင့္ယွဥ္တြဲရပါေစသား။
၂။အာရမၼဏပစၥေယာ - မ်က္စိနွင့္နားသည္ နိဗၺါန္သို႔မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၃။ အဓိပတိပစၥေယာ - ရုပ္နွင့္နာမ္နွစ္ပါးကိုေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းနုိင္ရပါေစသား။
၄။အနႏၱရပစၥေယာ - မ်ားလွစြာေသာ ကုသုိလ္တရားမ်ားကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၅။သမနႏၱရပစၥေယာ - ရုပ္နွင့္နာမ္အတူရွိေသာ တရားတုိ ့ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၆။သဟဇာတပစၥေယာ - ရုပ္ ရုပ္ျခင္း ၊ နာမ္ နာမ္ျခင္း၊ ထင္ရွားစြာ သိရပါေစသား။
၇။အညမညပစၥေယာ - ရုပ္မွနာမ္သုိ ့၊ နာမ္မွရုပ္သုိ ့ေျပာင္းလဲ၍ သိရပါေစသား။
၈။နိႆယပစၥေယာ - ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးတုိ ့၏တည္ရာကိုိ သိရပါေစသား။
၉။ဥပနိႆယပစၥေယာ - ရတနာသံုးပါးကို ဦးထိပ္ထားရပါေစသား။
၁၀။ပုေရဇာတပစၥေယာ - ေရွ ့ကျဖစ္ေသာအကုသုိလ္ကိုပယ္၍ ကုသုိလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၁၁။ပစၦာဇာတပစၥေယာ - ေနာက္၌္ျဖစ္ေသာကုသုိလ္ကိုပယ္၍ ကုသုိလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၁၂။အာေသ၀နပစၥေယာ - လုိအင္ဆႏၵမရွိေအာင္ျပည့္စံုရပါေစသား။
၁၃။ကမၼပစၥေယာ - ကံသံုးပါးကို ထိန္းသိမ္းနုိင္ရပါေစသား။
၁၄။၀ိပါကပစၥေယာ - ဝဋ္ေၾကြးသံုးသြယ္ကို ပယ္ဖ်က္ရပါေစသား။
၁၅။အာဟာရပစၥေယာ - လုိရာ ဆႏၵ ျပည့္စံုစြာ ေထာက္ပံ့နုိင္ၾကပါေစသား။
၁၆။ဣၿႏၵိယပစၥေယာ - နာမ္ရုပ္ကို ထိန္းသိမ္းတတ္ေသာ ပညာနွင့္ ျပည့္စံုရပါေစသား။
၁၇။စ်ာနပစၥေယာ - သူေတာ္ေကာင္းတရား(၇)ပါးနွင့္၊ ဥာဏ္စဥ္(၅) ပါးတုိ ့နွင့္ ျပည့္စံုရပါေစသား။
၁၈။မဂၢပစၥေယာ - ဘာ၀နာ(၂ ) ပါးအေပါင္းကို အာရံုျပဳ၍ အထြတ္အထိပ္ပညာကို ရပါေစသား။
၁၉။သမၸယုတၱပစၥေယာ - သူေတာ္ေကာင္းတုိ ့နွင့္ေပါင္း၍ (၇ )ျဖာေသာတရားနွင့္ ယွဥ္တြဲရပါေစသား။
၂၀။၀ိပၸယုတၱပစၥေယာ - သူယုတ္မာနွင့္ေ၀း၍ အကုသုိလ္နွင့္ ကင္းရွင္းရပါေစသား။
၂၁။အတၳိပစၥေယာ - သမုတိနယ္၏ အရွိကို ဟုတ္မွန္စြာ သိရပါေစသား။
၂၂။နတၳိပစၥေယာ - ပရမတၳၱမရွိတရား၏ အသိကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၂၃။၀ိဂတပစၥေယာ - ေရွ့ ၌ ပြင့္ကုန္ျပီးျဖစ္ေသာ ဘုရားတုိ ့ကိုရွိခုိးပါရေစသား။
၂၄။အ၀ိဂတပစၥေယာတိ - ပြင့္လတၱံ႕ ေသာဘုရားတုိ ့ကို ရွိခုိးပါရေစသား။
၂။အာရမၼဏပစၥေယာ - မ်က္စိနွင့္နားသည္ နိဗၺါန္သို႔မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၃။ အဓိပတိပစၥေယာ - ရုပ္နွင့္နာမ္နွစ္ပါးကိုေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းနုိင္ရပါေစသား။
၄။အနႏၱရပစၥေယာ - မ်ားလွစြာေသာ ကုသုိလ္တရားမ်ားကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၅။သမနႏၱရပစၥေယာ - ရုပ္နွင့္နာမ္အတူရွိေသာ တရားတုိ ့ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၆။သဟဇာတပစၥေယာ - ရုပ္ ရုပ္ျခင္း ၊ နာမ္ နာမ္ျခင္း၊ ထင္ရွားစြာ သိရပါေစသား။
၇။အညမညပစၥေယာ - ရုပ္မွနာမ္သုိ ့၊ နာမ္မွရုပ္သုိ ့ေျပာင္းလဲ၍ သိရပါေစသား။
၈။နိႆယပစၥေယာ - ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးတုိ ့၏တည္ရာကိုိ သိရပါေစသား။
၉။ဥပနိႆယပစၥေယာ - ရတနာသံုးပါးကို ဦးထိပ္ထားရပါေစသား။
၁၀။ပုေရဇာတပစၥေယာ - ေရွ ့ကျဖစ္ေသာအကုသုိလ္ကိုပယ္၍ ကုသုိလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၁၁။ပစၦာဇာတပစၥေယာ - ေနာက္၌္ျဖစ္ေသာကုသုိလ္ကိုပယ္၍ ကုသုိလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၁၂။အာေသ၀နပစၥေယာ - လုိအင္ဆႏၵမရွိေအာင္ျပည့္စံုရပါေစသား။
၁၃။ကမၼပစၥေယာ - ကံသံုးပါးကို ထိန္းသိမ္းနုိင္ရပါေစသား။
၁၄။၀ိပါကပစၥေယာ - ဝဋ္ေၾကြးသံုးသြယ္ကို ပယ္ဖ်က္ရပါေစသား။
၁၅။အာဟာရပစၥေယာ - လုိရာ ဆႏၵ ျပည့္စံုစြာ ေထာက္ပံ့နုိင္ၾကပါေစသား။
၁၆။ဣၿႏၵိယပစၥေယာ - နာမ္ရုပ္ကို ထိန္းသိမ္းတတ္ေသာ ပညာနွင့္ ျပည့္စံုရပါေစသား။
၁၇။စ်ာနပစၥေယာ - သူေတာ္ေကာင္းတရား(၇)ပါးနွင့္၊ ဥာဏ္စဥ္(၅) ပါးတုိ ့နွင့္ ျပည့္စံုရပါေစသား။
၁၈။မဂၢပစၥေယာ - ဘာ၀နာ(၂ ) ပါးအေပါင္းကို အာရံုျပဳ၍ အထြတ္အထိပ္ပညာကို ရပါေစသား။
၁၉။သမၸယုတၱပစၥေယာ - သူေတာ္ေကာင္းတုိ ့နွင့္ေပါင္း၍ (၇ )ျဖာေသာတရားနွင့္ ယွဥ္တြဲရပါေစသား။
၂၀။၀ိပၸယုတၱပစၥေယာ - သူယုတ္မာနွင့္ေ၀း၍ အကုသုိလ္နွင့္ ကင္းရွင္းရပါေစသား။
၂၁။အတၳိပစၥေယာ - သမုတိနယ္၏ အရွိကို ဟုတ္မွန္စြာ သိရပါေစသား။
၂၂။နတၳိပစၥေယာ - ပရမတၳၱမရွိတရား၏ အသိကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
၂၃။၀ိဂတပစၥေယာ - ေရွ့ ၌ ပြင့္ကုန္ျပီးျဖစ္ေသာ ဘုရားတုိ ့ကိုရွိခုိးပါရေစသား။
၂၄။အ၀ိဂတပစၥေယာတိ - ပြင့္လတၱံ႕ ေသာဘုရားတုိ ့ကို ရွိခုိးပါရေစသား။
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္အဂၤါ (၁၂) ပါး
(၂) ျပဳျပင္စီရင္မႈ 'သခၤါရ'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' သည္ ျဖစ္၏။
(၃) သိမႈ 'ဝိညာဏ္'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ 'နာမ္႐ုပ္' သည္ ျဖစ္၏။
(၄)'နာမ္႐ုပ္'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ 'အာယတန' ေျခာက္ပါးသည္ ျဖစ္၏။
(၅) 'အာယတန' ေျခာက္ပါးဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' သည္ ျဖစ္၏။
(၆) ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ'သည္ ျဖစ္၏။
(၇) ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ'သည္ ျဖစ္၏။
(၈) တပ္မက္မႈ 'တဏွာ'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ စြဲလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' သည္ ျဖစ္၏။
(၉) စြဲလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ 'ဘဝ'သည္ ျဖစ္၏။
(၁ဝ)'ဘဝ'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း 'ဇာတိ' သည္ ျဖစ္၏။
(၁၁) ပဋိသေႏၶေနျခင္း 'ဇာတိ'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အုိျခင္း 'ဇရာ', ေသျခင္း 'မရဏ' သည္ျဖစ္၏။
(၁၂) အုိျခင္း 'ဇရာ', ေသျခင္း 'မရဏ'ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ စုိးရိမ္ပူေဆြး ျခင္း 'ေသာက'၊ ငုိေႂကြးျခင္း 'ပရိေဒဝ'၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း 'ဒုကၡ'၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း 'ေဒါမနႆ'၊ ျပင္းစြာပူေလာင္ျခင္း 'ဥပါယာသ' တို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။ ဤဆုိခဲ့ၿပီး ေသာနည္းျဖင့္ခ်မ္းသာႏွင့္ မေရာေသာ ဤဆင္းရဲမႈ အစုအပံု၏ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ ျခင္းသည္ ျဖစ္၏။
Subscribe to:
Posts (Atom)